Het is een tijdje geleden… Enerzijds misschien door ietske minder zin en anderzijds door een gebrek aan boeiende ‘triggers’. Waregem kabbelt lekker door, wat voor velen natuurlijk geen slechte zaak is. Achter de schermen wordt de roze bril al eens afgezet en kun je er van op aan dat het logischerwijs niet altijd rozengeur en maneschijn is. Misschien maar best, want te goed blijft ook niet duren. Tenslotte is het hier in de streek zo geweest en zie waar de helden van het verleden uithangen… Vaak in de touwen.
Maar goed, nieuw ondernemerschap is goed en dat moet ondersteund worden. Niemand die dat zal tegenspreken, behalve de vakbonden dan, die de ondernemers zien als de oorzaak van alle kwaad. Stop daar aub mee, want we vergelijken toch ook niet alle rooien met Stalin. Zonder gedreven ondernemers die risico’s durven nemen, is het hier helemaal passé. Zoveel is zeker. Maar dat is net de contradictie van de bonden: hoe meer mensen afhankelijk zijn van hen, hoe meer er stempelgeld krijgen via hen, hoe beter voor hun eigen portemonnee. Dus hoe slechter de economische situatie, hoe beter voor hen. En ja, ik heb het hen nog persoonlijk horen zeggen. Dat werkt dus contraproductief, maar wie op korte termijn denkt, volgt dat natuurlijk. Maar wie gaat onze kinderen eten geven als hier geen ondernemers meer zijn? Oeps…
Maar in Waregem ondersteunt men de ondernemers, alleen… weer niet op een objectieve manier. Het is natuurlijk dankzij dit bericht dat een mens weer eens in zijn pen kruipt (danku mr Decock). Dus het stadsbestuur van Waregem maakt bekend dat ze een startersdag organiseren, maar als je goed leest dan wordt dit eenzijdig georganiseerd door Unizo. Een en een is twee, maar in dit geval is het allemaal een pot nat. Objectiviteit foetsjie, de potentiële ondernemers krijgen de info van de stad op hun bord voorgeschoteld door een betrokken partij en dus kiest het stadsbestuur openlijk voor een kamp. Dit doe je gewoonweg niet. Normaal organiseer je dergelijk forum onafhankelijk en Unizo kan daar een van de spelers zijn die zichzelf promoten om starters te ondersteunen. Maar ja, de helft van het schepencollege is van die stal. Toch is dit niet eerlijk tov de ondernemers. Maar wedden dat ook het sociaal secretariaat van de middenstand ook zijn plaats zal krijgen!
Kortom: hier wordt duidelijk de boodschap gegeven dat de stad Waregem en Unizo een en hetzelfde zijn, dat er geen andere meningen geduld worden en als je hier wilt overleven, dat je best in de pas loopt.
Sorry beste stadsbestuur, ondanks het schitterende initiatief om ondernemers te steunen (wat ik alleen maar kan toejuichen) spring je hier op een dunne koord. Als de stad Waregem bedrijven wilt helpen bij het opstarten, dan moet dit in eerste instantie vanuit de stad zelf komen. Kijk eens naar de objectieve acties en troeven die Gent uitspeelt. Chapeau. En kom niet af met ‘wij zijn Gent niet’… Bullshit. Dergelijke acties passen overal, het is alleen een kwestie van hoe je dit aanpakt. Nu geef je het gewoon uit handen, maar dat is het gemakkelijkst zeker… Het getuigt alleen maar van weinig ondernemerschap!

Categorieën: Kerktorenpolitiek
getagged: middenstand, objectiviteit, ondernemers, ondernemerschap, sociaal secretariaat, stadsbestuur, unizo, waregem
Kijk in de gazet en jawel… alleen maar lachende gezichten die zeggen hoe fantastisch het wel is dat Waregem dit allemaal organiseert. Waw, de VTM-prietparade kwam naar Waregem en men deed het voor alsof het een unicum was en een ongelooflijke eer dat dit ons te beurt viel. Discours van journalisten die zelfs zaken schrijven, die andere mensen zouden gezegd hebben, maar die ze er in feite zelf bij bedenken. Wat is de waarde dan? Feit is dat de grote steden dergelijk gebeuren niet meer ‘willen’ in hun stad en nu kijkt men vanuit een mega promostandpunt uit naar naïeve kleinere stadjes die plots denken dat VTM nog steeds geleid wordt door Mike Verdrengh.
Ok, die gasten doen hun best en het ziet er wel mooi uit, met enorm veel begeleiders erbij en een handvol Thuis-acteurs en een iemand van de Pfaffs die zich die dag moet opofferen. Maar al bij al een opkomst die ver onder de grote verwachtingen bleef, ook al zouden ze bij VTM al neigen om die cijfers te verdubbelen. De regen! Juist, het ideale excuus om te zeggen dat het niet aan de keuze lag, maar aan de weergoden die Waregem weer eens niet goed gezind waren. Maar als je weet dat je in putje winter wel 80% kans maakt om slecht weer te treffen, dan moet je daar ook realistisch in blijven… of op inspelen.
Maar waarom 40.000 euro spenderen aan dit populistisch spektakel? Men maakt er zelfs reclame mee dat de Waregemse burger voor zoiets zwaar moet betalen. Niet iedereen kijkt immers VTM beste schepenen, ver van zelfs. De eerste echte reden is: het is gemakkelijk. Op aandringen van de oppositie moest men toch iets doen op het vlak van stadsmarketing. Probleem, men kent de basisprincipes niet en men vertrekt vanuit de eigen zetelpositie. Dus, nu kunnen ze zeggen dat ze met de kerstperiode uitpakken met de schaatspiste én de VTM kerstparade. Fout, want dergelijke one-shot blijft niet hangen bij de mensen als je niet op continue basis Waregem onder de aandacht brengt. Maar goed, het borstgeklop kan ik alvast horen tot aan mijn achterdeur.
Twee reden: ‘t is goed voor de Waregemse middenstand. Toen ik dat hoorde, moest ik toch ook tweemaal slikken. Paar vraagskes: is het VTM-publiek geënt op de Waregemse winkels? Dus gaan die toevallige bezoekers terugkomen naar een stadje die hen niet echt ligt? Creëert men een meerwaarde als die winkels voor quasi een halve dag niet bereikbaar zijn? Ja, er zal veel volk binnen gelopen zijn in die winkels… om te schuilen voor de regen en om op te warmen. Sommige winkeliers hebben zelfs extra mensen in dienst (lees: extra kosten) om te vermijden dat ze hun halve winkel weggeroofd zien. Geen zever, want reële feiten. Behoorlijk wat winkeliers zijn zeker niet gelukkig met dit gebeuren, want dit brengt hen niks bij. En ja, ik heb persoonlijk en objectief met een tiental van hen gesproken. Daarnaast moet je ook beseffen dat er in Waregem niet echt veel te beleven valt. Ik wil maar zeggen: als iemand naar Waregem komt, zal hij of zij gecharmeerd worden? Zal hij of zij WAW zeggen? Zal hij of zij zeggen dat het hier tof is, dat er sfeer hangt? Hooguit zal men zeggen dat het ok was, maar niet meer. En nochtans dat is nodig. Maar daar heb je mensen voor nodig die dergelijke visie kunnen uittekenen.
Sorry, maar dit is alweer een gemiste kans, waarmee enkel de politiek gebaat is. Weggesmeten geld want het heeft geen blijvende waarde. Waregem verdient effectief inspanningen, maar dan andere, originele en typisch Waregemse hoogstandjes. Niet iets dat je goedkoop krijgt als je maar de centen op tafel legt.

Graag andere initiatieven aub!
Categorieën: Smaak en kitsch
getagged: kertsparade, middenstand, pfaffs, schepenen, visie, VTM, waregem
Het sneeuwt zoals we het de laatste jaren niet meer hebben meegemaakt. Prachtige landschappen, zachte geluiden en voetstappen knetterend onder een laag verse sneeuw. Idyllisch ja, maar niet persé voor de weggebruiker… in Waregem.
Overal slaagt men er in om betrekkelijk goed of toch betrekkelijk snel de hoofdbanen vrij te houden. Zelfs kleinere gemeenten zien dit te klaren. Maar niet in Waregem. Sorry bestuurslui, maar dit was een echte schande vandaag. Terwijl iedereen deze morgen gezwind op pad moest naar zijn of haar werk, was er in Waregem quasi geen weg berijdbaar. Bv. niet de relatief drukke wegen komende vanuit Desselgem, Deerlijk, Zulte, etc. Maar zelfs de Expresweg was niet of zeker onvoldoende gestrooid. Een mens zou zich al voor minder afvragen wat hier weer aan het gebeuren is. Betaalt de Waregemse burger niet voldoende om zout op de weg te strooien en om de veiligheid een beetje deftig te garanderen? Heren en dame schepenen, we zijn een van de duurste gemeenten en nieuwe verdoken belastingen slaan jullie ons om de oren, maar toch strooit u liever uw zout in uw patatten i.p.v. op de weg.
Let op, dan hebben we het alleen nog maar gehad over de beschermde automobilist, die dankzij het sardienenblikje er omheen nog goed beschermd zit. Wat met de fietser?? Ik heb alvast geen enkel gestrooid of geruimd fietspad gezien. Resultaat: jonge en oudere fietsers ploeterend door een pak sneeuw, hopend dat ze niet om de vijf voet op hun muilke gaan. Of: vrolijk bang fietsend op de weg, waar een passerende auto omheen moet, die op zijn beurt ook weer hoopt niet te slippen op de pakken sneeuw die nog her en der verspreid liggen. Niet verantwoord en ontoelaatbaar. Waar is die verantwoordelijkheid?
Wat zal de uitleg zijn? We konden niet overal tegelijk zijn, het zout was op, we hebben niet genoeg manschappen,…? Sorry jongens, maar ik hoop dat je met betere antwoorden afkomt. Om u serieel van antwoord te dienen: waar was u dan wel, want quasi niks was gestrooid of was er geen opdracht gegeven om ook op zondag te werken? Als het winter wordt, moet je zorgen dat er zout genoeg is en niet wachten tot de hel losbarst. Beter voorkomen dan genezen, zou een dokterszoon mogen weten. En als er niet genoeg volk is om uit te rukken, spring dan zelf in, desnoods met schop en kruiwagen.
Ik hoop voor jullie dat het geen klachten sneeuwt.

Waregem op 20 en 21 december 2009 niet gestrooid
Categorieën: Buiten de lijntjes
getagged: auto, fietser, glad, sneeuw, strooien, verantwoordelijkheid, waregem
Wie heeft vandaag het artikel in Het Nieuwsblad gelezen over twee dikke vriendjes, Kurt en Rik? In de nasleep van de positieve scores van de waarderingscijfers van de burgemeester en het stadsbestuur, benadrukken ze nogmaals hun ‘vermeende’ steun aan elkaar. De score is uiteraard goed, maar dan verwijs ik wel naar mijn vorige post, nl. de ziekte van de Waregemse bevolking: gelatenheid. Het is inderdaad goed in Waregem leven en op het eerste zich draait alles hier lekker. Maar, zoals ook al eerder gezegd, wat met de toekomst? Welke stad zullen we dan hebben en zal de toekomstige generatie dit gebrek aan visie en ambitie blijven waarderen of zelfs overleven? Ik ben er niet gerust in diegenen naast mij, toch een groeiende groep, die zijn blijkbaar niet gehoord.
Net zoals bij de vorige verkiezingen, komen Kurtie (middenstandsvleugel) en Rikkie (werknemerszuil), althans voor de buitenwereld, goed overeen. Strategisch goed, al zal het spel van de burgemeesterssjerp toch niet meer gespeeld kunnen worden. Dat Kurt, terecht, zijn stoel (of beter: zetel) in de weegschaal zal leggen voor een nieuwe tweestrijd, zou maar al te gek zijn. Rik Soens kent hopelijk daarin zijn plaats nu en daar blijft het bij. Onderliggend zal dit echter niet de gedachte zijn van de Beverse keizer. Tenslotte steken daar nog de overwinningsworsten in zijn diepvriezer. En wees gerust, onderling liggen beider visies mijlenver uit elkaar en zien ze liever elkaar hielen, dan te moeten op elkaars schoot te zitten. Maar met de zegen van de deken en de mantel der liefde strooit men een harmonisch kleed over de Waregemse velden, waarbij de modale burger hier zegt: hoe schoon de liefde.
Het probleem is echter dat ze continu moeten rekening houden met elkaar en dat daardoor geen eenduidige richting kan gekozen worden. Dat is net als een trein met aan weerskanten een locomotief. Waar gaat de trein naartoe? Nergens! Het is wel warm in de coupés, maar ondertussen raast de wereld wel voorbij. En zolang je op een zijspoor staat, is dat nog relatief veilig, maar in het andere geval loop je toch een serieus risico dat er plots een andere razende trein in je gat rijdt. Rechts wilt vooruit voor een dynamische stad en links trekt tegen om zoveel mogelijk mensen afhankelijk te maken. Ik spreek nu in algemene, omschrijvende termen, maar dat is nu net de positie van de CD&V. Zoek naar andere gemeenten waar ze in de zelfde situatie zitten que meerderheid en ook daar kiest men voor een behoudsgezinde houding. Andere gemeenten, met ofwel een duidelijke linkse of rechtse kant, of een coalitie nemen een stelling in en gaan er voor. Dus Waregem, jullie weten waar je naartoe moet gaan.
Of Kurt gooit misschien bij de volgende verkiezing zijn maatje buiten en kiest voor ‘de lijst van de burgemeester’. Zijn lijst. En een duidelijke weg. En neen, ik heb dit niet zelf uitgevonden (men zal wel weten waar ik de mosterd haal), maar dit is onze toekomst. Praten dus…

Schone schijn... Mrs Bucket kan het niet evenaren
Categorieën: Kerktorenpolitiek
getagged: Kurt, middenstand, Nieuwsblad, Rik, verkiezingen, waregem, werknemers, zuil
Wat is het pijnpunt van deze maatschappij, vraagt een mens zich al eens af. Het is crisis, Opel zal wellicht zijn portieren sluiten (wat we al jaren zien aankomen), cronisch tijdsgebrek, etc. Is het ene oorzaak van het andere, maar gelatenheid is toch een van onze grootste kwalen. Kijk, gisteren was er ‘opnieuw’ de eedaflegging van Leterme en hoe regaeert dit Belgenlandje? NIET. Mensen laten begaan, halen hun schouders op, denken dat ze er toch niks mee te maken hebben en dat dit selecte clubje van would-be politici toch alleen maar handelt vanuit hun eigen goeddunken. Stel je eens voor dat dit in het bedrijfsleven zou gebeuren… Een ceo die dergelijke fouten maakt, die zijn ploeg niet kan leiden, die de ene frats na de andere uithaalt,… Ja, die smijten ze met klieken en klakken buiten. Finito. En dan gaan ze niet een jaar later smeken (uit gebrek aan beter) om met geit en al terug te keren. In België kan dat wel en de bevolking laat het begaan. Ik zeg het u: gelatenheid. Het geloof in de politiek is nog nooit zo laag geweest, dat kan niet anders.
Maar een bepaalde kliek profiteert van die situatie en nestelt zich in deze neerwaartse maatschappelijke spiraal. Het is ook eigen aan de christen-democraten om geen stelling in te nemen, om te schipperen, om te laten begaan, om geen vooruitgang te boeken. Ik spreek uiteraard in karikaturen hé… Maar ook toegegeven, strategisch slim bekeken, maar niet getuigend van ballen. Kunnen we hen dat eigenlijk kwalijk nemen? Neen. Het is aan de bevolking om het tegendeel te bewijzen, om op te staan, om te zeggen dat het niet goed is, om voor anderen te kiezen. Gelukkig is het hier nog zo erg als in Italië waar Berlusconi zelf nieuwe wetten neerlegt om aan zijn vervolging te ontlopen. Wie slikt dat, denk je dan? Gelatenheid.
In Waregem is het soms niet veel beter. En dan heb ik het niet over Berlusconi natuurlijk. Wel over de gelatenheid van de lokale bevolking die de huidige situatie laat begaan. Dat we hiervoor binnen 10, 20 jaar het gelag moeten betalen is wellicht iets voor later, denkt men. Waar gaan we met Waregem naartoe? Welke visie heeft het stadsbestuur om van Waregem opnieuw een levendige, bloeiende stad te maken? Ik ken ze niet en u ook niet. Wellicht zijn er wel enkelingen die het willen, maar wederom door een interne tweestrijd worden tegengewerkt. Niet iedereen wilt immers vooruit. Jammer voor onze kinderen zeker.
Gelukkig zijn er hier en daar wel een paar initiatieven van inwoners die vinden dat het zo niet verder kan. Laten we die steunen en in een positieve geest streven naar een andere mentaliteit, waar creatieve gedachtenwisselingen niet gesmoord worden in een vat van eigenwijsheid.

Hier gaan we opnieuw en niemand reageert
Categorieën: Kerktorenpolitiek
getagged: Berlusconi, gelatenheid, Leterme, meerderheid, Opel, waregem, Yves
Blijkbaar willen we in Waregem scoren door uit te blinken in excessen. Dat we al een van de duurste gemeenten zijn, belet de beleidsmakers niet om op een verdoken manier nog meer inkomsten te verwerven. Dat terwijl er een crisis heerst en dat terwijl er meer aandacht moet zijn voor een duurzame, milieuvriendelijke toekomst. Maar goed, BS zegt men in Waregem (bullshit, voor alle duidelijkheid) en laat ons het volgende doen: 1. men neme de vuilzakken, want iedereen heeft die nodig en laat ons die 30% duurder maken; 2. men neme het containerpark en beslist om voor doodgewone zaken zoals papier & co te laten betalen! Slik.
Onbegrijpelijk in tijden waarbij iedereen zijn duurverdiende centjes best kan gebruiken en waar een normaal ‘bedrijf’ het nooit in zijn hoofd zou halen om zijn dienstverlening maar liefst 30% prijziger te maken. Beste stad: wie zijn uw klanten? Yes: de inwoners. Wat betreft het containerpark zijn ze de eerste in dit land om voor deze basis-dienstverlening geld te durven vragen! Inkomsten, geld, scheppen,… Mr. de schepen van begroting, blijf bij us stiel, trek wat elektriciteitskabels, maar blijf met uw gemanipuleerde pen van onze portemonnee! Des te merkwaardiger is trouwens dat de desbetreffende schepen, Beverens hoop in bange dagen, Rik Soens, aan het hoofd staat van IMOG. Dat is de organisatie die uw vuilzakken ophaalt en die ook de containerparken beheert. Dat maakt het vraagteken nog groter, maar voor alle duidelijkheid ook daar verdient hij lekker en wederom op ieders kosten. Neen, dit gaat mijn petje te boven.
Is het ook niet zo dat men de burgers moet motiveren om beter te sorteren, meer te recycleren, milieubewuster te zijn? Vroeger stookten we graag eens wat overschotjes op, totdat er manieren kwamen waarbij het geselecteerd werd opgehaald of dat we naar een containerpark konden gaan. Ik verschoot me al een bult toen een deel van het containerpark betalend werd, maar nu worden alle goeie bedoelingen, noodzakelijk voor een duurzame toekomst voor onszelf en onze kinderen, getorpedeerd. Of gaat men verschieten als er weer eens wat meer vuurtjes zullen gestookt worden? Een mens vraagt zich echt af hoe iedereen er zo kalm onder blijft, maar ook daar is het antwoord simpel. De oppositie stelt wel een vraag, de meerderheid doet zijn goesting (al vindt meer dan de helft van die bende dat het niet juist is, maar ze moeten ‘die kant’ ook iets gunnen) en de pers piept er niet over… Dus hoe kan de bevolking het weten?
En wat gaat er met dat extra geld gebeuren? Nog meer oppotten om grootse projecten op te zetten in functie van 2012… Korte termijn acties zonder visie en enkel voor het gewin van enkelingen. Ok, ik zie het misschien wat kortzichtig, maar zo voelt het aan. Wie betaalt immers het gelag? Diegenen die het correct spelen en diegenen die het al niet breed hebben. Niet echt rechtlijnig voor de zuil die opkomt voor de werknemers en de christelijke vakbond. Maar zo zijn hé meneer…

Straks moeten we ook betalen per fles dat we in de glasbol steken
Categorieën: Buiten de lijntjes · Kerktorenpolitiek
getagged: belastingen, containerpark, duurder, IMOG, milieu, Rik, Soens, vuilzakken, waregem
Natuurlijk een onnozele uitspraak, maar daarom niet minder toepasselijk. Stel, er zijn problemen rondom het voetbalveld tijdens de match van Essevee. Enkele keetschoppers bederven de boel en verzieken de sfeer. Wat is de normale reactie? Politie zou ingrijpen, stewards zouden de heethoofden aanmoedigen tot een deftiger gedrag en vooral, men zou proberen om herhalingen te voorkomen. Resultaat: de meerderheid kan verder genieten van het voetbal. Wat zou men blijkbaar in Waregem beslissen? Neem de bal af! Dan is er geen reden meer om naar het voetbal te komen en worden de problemen vermeden.
Doe eens niet extra onnozel, hoor ik al zeggen. Welk een belachelijke uitspraak. Maar deze vergelijking (!) is er wel een die steek houdt. Onze burgemeester wilt, samen met zijn sjottersploeg, een besluit afkondigen waardoor geen alcohol meer via de nachtwinkels mag verkocht worden. Back to the middeleeuwen. Na het sluitingsuur willen ze zich hier in Waregem blijkbaar mediageil belachelijk maken. Waar is de vrijheid van handel en diensten gebleven? Staat men echt boven de wet misschien?
Neen, ik heb het ook niet begrepen op onnodig nachtlawaai en een aantal mensen hebben blijkbaar niet het minste verstand in zich, dat hen zou moeten aanzetten tot respect voor de omgeving. Alsof wel allemaal ladderzatte hollanders moeten worden die de buurt wakkerlallen. Not! Alleen moet je die nachtwinkels niet aanpakken. Zij proberen hun brood op een deftige manier te verdienen met mensen die na sluitingsuur nog iets nodig hebben. Meestal zijn dat lui zoals u en ik, en ja… soms komt er onverwacht bezoek en heb je geen drank in huis. Hop, naar de nachtwinkel. In de toekomst niet meer in Waregem. Pas aub eens mijn voetbalredenering toe: pak de daders aan, vermijd dergelijke toestanden, zorg voor buurtwerk,… Dat is de maatschappelijk taak van de lokale overheid i.p.v. repressief op te treden. Ik krijg er koude vooroorlogse rillingen van.
Als zoiets er komt, wat volgt er nadien? Geen choco meer in de warenhuizen, want de leverpatiënten willen niet geconfronteerd worden met volle rekken? Weg met de sigaretten in de kranten- en tabakswinkels, want daar krijgt iedereen kanker van en dus is het hun schuld dat ze dit verkopen? Geen vlees meer bij de beenhouwer, want zij houden de vleesproductie in stand en dat zorgt dan weer voor een enorme belasting op het klimaat? Of alle vis uit de stadionvijvers, want die franssprekende vissers zijn (zoals die nachtwinkeluitbaters) toch niet onze kiezers?
Waregem, maak u weer niet onsterfelijk belachelijk. Laat de economie aan de winkeliers en los de problemen op waar ze zich stellen. Dat noemen ze ‘verantwoordelijkheid’ opnemen. En dat geldt ook voor de politie.

Alcohol verboden in Waregem?
Categorieën: Kerktorenpolitiek
getagged: alcohol, burgemeester, choco, essevee, middeleeuwen, nachtlawaait, nachtwinkel, politie, voetballen
Deze morgen in de gazet: Burgemeester Vanryckeghem prijst de (ver)bouwbeurs aan. What’s next? Sjantal raadt de beenhouwer van Desselgem aan. Rikkie beveelt de kerk van Beveren met kordate hand aan. Kristof prijst de advocatenstiel aan en Peter Velo de broodjeszaak waar de beste pistoleekes gehaald worden. En zo kunnen we wel blijven verder gaan… Alleen getuigt het weer van gemanipuleerde journalistiek. Let op, daar kun je de heren en dames van de meerderheid geen ongelijk in geven, de pennelikkers van de gazet zouden beroepsethisch geen gatlikkers mogen zijn.
Nu, de beurs zelve. Er heerst terecht nog euforie voor de baksteen in Waregem. Elders gaat het slechter en wij kloppen op onze borst. Dat klopt gedeeltelijk en voor bepaalde onderdelen, maar niet voor alles. Er zijn schitterende bouwbedrijven die het wel degelijk moeilijk hebben, zeker in het segment van de grote investeringsprojecten in de industrie. Bovendien dreigt een typisch Waregems fenomeen. Teveel bedrijven zijn gefocust op de zeer lokale markt. De Waregemse kliek koopt bij de Waregemse middenstand, is het motto en al eeuwen de drijfveer. Maar situaties veranderen. Wat als dat door omstandigheden zwaar terugvalt? Wat als de potentiële klanten toch verder gaan kijken dan hun neus lang is? Spreiding is de gouden sleutel voor de toekomst. Maar koppig zijn ze natuurlijk ook.
Vaststelling voor de bouwvisie in Waregem is dat er geen deftige urbanisatievisie is. Behalve dan een ding: appartementen! Vraag eender wie die al lang niet in Waregem is geweest naar hun indruk en in negen op de tien gevallen zal men zeggen: al die appartementen. Men spreekt er nu over om meer mogelijkheden te creëren voor woningen, maar way too late. De jonge stad staat vol van de gedrochten, vaak vol met kottekes. En dan vraagt een mens hoe de leider van de rechtervleugel dit heeft mogelijk gemaakt. Het grote gevaar, en ik heb het vroeger al aangehaald, is dat dit op termijn een grijze massa wordt. Een stad van gepensioneerden. Een groep die natuurlijk rustig is, die geen dynamiek verwacht en die uiteindelijk weer massaal CD&V stemt omdat ze anders misschien niet voorbij Sinte-Pieter dreigen te geraken. Dat is op zich al een goeie reden, maar daarmee werkt Kurtie wel Rikkie in de hand. Dus welke drijfveer overstijgt dan dit gevaar? Eigen belang. Als schepen van ruimtelijke ordening zit je al aan de bron en zie je duizend mogelijkheden passeren, ben je in staat goed of af te keuren, laat staan de anderen voor te zijn. De rechtstreekse en onrechtstreekse, sinds de topsjerp werd omgebonden, betrokkenheid bij appartementprojecten is al altijd groot geweest. Dat de bende op vandaag elk zijn blokske heeft is bedenkelijk. Dat dit gebeurt zonder gevoel voor het toekomstig beeld van Waregem zal later jammerlijk duidelijk worden.
En binnenkort komt er nog een toren, met hotel, aan het vernieuwde stadion. Op zich een goed plan, maar… men zal maar liefst 8 tot 10 verdiepingen hoog gaan. Men vraagt zelfs meer verdiepingen, omdat men weet dat Brugge er toch een paar zal afhalen. Men moet wel beseffen dat dit een enorme entré voor Waregem wordt. Het lichtbaken, de boei die iedereen het eerst zal zien als ze binnenrijden. Als ze weer een van de vriendjes als architect aanduiden, staat daar binnenkort weer een lelijk gedrocht zonder waw-gevoel. Durf moet men hebben, iets waar de rest van de stad zich kan aan optrekken. Dat ze eens gaan kijken in Nederland, waar dit wel kan en waar architectuur sinds lang al een uitdrukking is van het toekomstig kunnen.
Kurt spreekt nu over Waregem ‘op’bouwen. Na de oorlog spraken ze ook in dergelijke termen, maar was alles verwoest. Gelijk heeft hij, want door die ongecontroleerde appartementsbouw is inderdaad teveel verwoest. Een schot in de eigen voet dus.

Trop c'est trop
Categorieën: Kerktorenpolitiek · Smaak en kitsch
getagged: appartement, appartementen, bouwbeurs, bouwen, gepensioneerd, Kurt, middenstand, Vanryckeghem, verbouwen, waregem
Even geen eigen artikel of commentaar, maar een verwijzing naar een illuster Waregemnaar, die op vele vlakken visionair, maar daarvoor hier typisch niet gekend was. Iemand wees me op deze tekst van Kris Van Dijck, iets waar Waregem terecht fier op zou mogen zijn. Het collectief geheugen is echter soms heel kort, maar ik ben er van overtuigd dat we in de toekomst nog van die fratsen zullen meemaken, waarbij de grootste tegenstanders plots met grote plannen komen aandraven. Daarbij vergeten ze doelbewust en ongemanierd de herkomst, maar gelukkig was er nog Kathleen Cools om half-verlicht socialist Pascal Smet te wijzen op de herkomst van ‘zijn’ plannen. Hopelijk vergeet ook Waregem de vele visionaire voorspellingen van Vandenbroeke niet.
Christoffel Columbus werd na zijn terugkeer uit Amerika tijdens een diner bij kardinaal Mendoza in 1493 door Spaanse edellieden voorgehouden dat het niet zo moeilijk was geweest om de Nieuwe Wereld te ontdekken. Anderen hadden dat ook wel gekund. Daarop verzocht Columbus de aanwezige personen een ei rechtop te laten staan. Verschillende aanwezigen probeerden dit, maar het lukte niemand en men beschouwde het als onmogelijk. Hierop pakte Columbus zelf het ei en sloeg het zachtjes op tafel. Het ei deukte in, waardoor het kon blijven staan. Vervolgens zei hij: “Het verschil, mijne heren, is dat jullie het hadden kunnen doen, maar dat ik het gedaan heb!”
Aan dit verhaal moet ik denken als ik vandaag Terzake zag en bijna uit mijn zetel viel… De nieuwe minister van onderwijs, Pascal Smet, was er studiogast bij Kathleen Cools. De twee lieten hun licht schijnen over de aanpak van de taalachterstand in het multi-culturele Amsterdam. “Dat is het”, hoor ik de twee stellig argumenteren. Anderstaligen een jaar lang een taalbad Nederlands aanbieden, en dan pas de “gewone” klas in. In Amsterdam doet men het na de kleuterklas en indien nodig in een kopklas op het einde van het basisonderwijs. Kinderen met een normaal IQ blijven gefrustreerd achter als ze ervaren dat het de achterstand in het Nederlands is, die hun toekomst hypothekeert. Ze dreigen tussen wal en schip te vallen.
De resultaten van de Noord-Hollandse aanpak liegen er niet om. 70% van de leerlingen die uit de kopklas komen, en wat dus leerlingen waren met een ernstige taalachterstand, doorlopen met succes het secundair onderwijs en stromen door naar het hoger onderwijs. De universiteit! “Dit is ook iets voor bij ons”, poneerde Kathleen Cools waarna ze op de volmondige steun van de onderwijsminister kon rekenen.Waarom ik bijna uit mijn zetel viel? Tien jaar terug werd mijn toenmalige Volksuniecollega Chris Vandenbroeke (foto) door de hele linkse kerk uitgespuwd omdat hij juist dat voorstelde! Meer dan eens mochten we het horen in de commissie onderwijs van het Vlaams parlement. Zowel bij minister Van den Bossche, Baldewijns als Vanderpoorten vingen hij en heel onze partij bot. Ook als hij dat met brio kaderde en uitlegde, want daarin was hij een meester. Met de stelling: “pak een jaar en geef ze een leven”, was de “conservatieve” futuroloog Vandenbroeke de “progressieve” Smet ruim tien jaar voor. Ik ben er evenwel van overtuigd dat de nieuwe minister van Onderwijs de volgende dagen in diverse linkse bladen en media zal bejubeld worden om zijn “sociale vooruitziendheid”. Alleen, professor Chris Vandenbroeke had het ei al lang rechtop gezet, al had hij nooit het geluk over de portefeuille te beschikken waarover Pascal Smet wel beschikt. En dat is het verschil met Columbus. Chris kon en wilde het wel, maar heeft nooit de kans gehad. Moraal evenwel van dit hele verhaal: het kan verkeren; al hebben we wel tien kostbare jaren en duizenden talenten verloren zien gaan… Met alle gevolgen voor onze samenleving van dien. Kris Van Dijck

Wat als socialisten plots met goede oude plannen afkomen, waar ze vroeger tegen waren?
Categorieën: Buiten de lijntjes
getagged: columbus, ei, Kathleen Cools, multi-cultureel, onderwijs, Pascal Smet, Vandenbroeke, visionair, waregem
Help, help, help… De oppositie stelde op de laatste gemeenteraad een vraag over de nieuwe bibliotheek en lap, er verschijnt een artikel in Het Nieuwsblad. Zonder dat de journalist de vraag stelt aan de oppositie wat zij vinden, zonder verwijzing en zonder dat de link gelegd wordt tussen uitspraken van de schepenen en burgemeester en de argumenten van de oppositie om de bib naar het Ware Heem te brengen. Ok, je kan het de ‘meerderheid’ niet kwalijk nemen dat ze lekker voor hun deur vegen. Maar waar is die objectiviteit en zelfs de beroepseer van die journalisten gebleven? Dat ze in de pocket zitten en opgedragen worden om in functie van het oranjelegioen te schrijven, is nu eenmaal een feit. Toch, en al is dat wellicht naïviteit, zou die drang van de journalist er moeten in bestaan de waarheid te schrijven en er op zijn minst op zoek naar gaan. Triestig om een marionet te zijn.
Een ander glazen-bol-feit is dat ze mikken om de werken te starten in 2011. Ik heb het er al even over gehad, maar waarom zou men dat graag hebben: om tegen de verkiezing van 2012 te kunnen uitpakken met een megaproject voor deze kleine stad. De grote verkiezingstruuk (samen met de stadswinkel, etc.). Desalniettemin zal het, beste heren, heel krap worden. Gevolg (en schrijf het nu alvast op, dus ook voor de journalisten): kost wat kost zal men vooruit willen gaan en die voorziene 7 miljoen euro zullen (wederom) meer worden. Dergelijke voorbeelden zijn er nog te vinden en dat is niet eerlijk ten opzichte van de Waregemse bevolking. Niemand moet een huis bouwen en de kostprijs laten oplopen tot 500.000 euro als je maar 250.000 voorzien had. Niemand gaat het in jouw plaats betalen. Maar in de stad kan zoiets wel, want uiteindelijk is het toch de burger die het betaalt. Een dure verkiezingscampagne dus.
Je kan natuurlijk altijd hopen dat, omdat het nu neergeschreven staat, dat men er zal mee rekening houden. Ok dan, want dan heeft dit alles nut gehad. En achteraf zou men kunnen zeggen: zie je wel, we hebben het gekund voor die 7 miljoen. Joepie, wel… dan heeft het zeker resultaat gehad. Afwachten en zien. Het is alleen mijn theewater en de ervaring die leert dat het wel eens anders kan uitdraaien.
Trouwens in het artikel wordt verwezen naar de begeleiding door Leiedal. Men kan natuurlijk niet anders gezien men dergelijke zaken onbegrijpelijk in een monopolie heeft toegewezen aan hen. Let dus even goed op: ieder bouwproject moet via Leiedal. Iedereen weet, zoals een klein kind, dat zo’n maatregelen alleen maar mee geld kosten, gezien de concurrentieposities uitgeschakeld worden. Dat daar iets aan vast hangt, dat weet datzelfde kind ook wel. Onbegrijpelijk dat de Waregemse gemeenschap dergelijke zaken tolereert.
Terug naar de bib… Dat dit meer bezoekers moet aantrekken, met een ruimer platform, is hopelijk een doelstelling. Niet alleen in de bib, maar ook in de omgeving er rond. Dat was trouwens een terechte insteek van de oppositie om zo de leef- en winkelbaarheid van de Holstraat op te krikken. Want voor de rest is dat nu maar een dooie boel. Dat men weer zwaar het luik appartemententen naar voor schuift, is en blijft de Waregemse ziekte. Hebben we er al niet genoeg en is er geen nood aan andere invulling? Men laat het weer in het midden, maar zelfs op de commerciële benedenruimte laat men de mogelijkheid open dat daar woongelegenheden komen. Dat is nu net de reden waarom een ambitieus project weer gedoemd is om te mislukken. En zich maar indekken. Wanneer gaat men eens een duidelijke kaart trekken? Zo zet men de deur open om er het zoveelste ’slaap’project van te maken. Geeuw. Kies aub ronduit voor bruisend commercieel project, gekoppeld aan cultuur en zorg eens dat het lukt!

Dat wordt nog 'bib'beren daar
Categorieën: Kerktorenpolitiek
getagged: appartement, bib, bibliotheek, Holstraat, schepenen, waregem